You Are My Drug.

Wiola.

Witam wszystkich w ten niedzielny, ponury wieczór. Siedzę przy gorącej herbacie usiłując otulić się jak najlepiej, ciepłym kocem, słuchając dołujących kawałków i rozmyślając nad wszystkim. Nie potrafię zapanować nad własnymi myślami. Tysiące ich bije się w mojej głowie. Czuję w sobie jakąś dziwną pustkę. Może przez to, że od dłuższego czasu nikt nawet nie próbował okazać mi jakiegokolwiek uczucia? Owszem, spory w związkach zdarzają się bardzo często. Tylko dobija mnie ten fakt, że ostatnio nic nie chce się ułożyć. Czuję jakbym tylko ja się starała. Może po prostu znów przesadzam a to tylko przejściowe. Mam tylko nadzieję, że to wszystko się nie posypie. Zbyt długo o to walczyłam by teraz od tak z tym skończyć przez niepotrzebne słowa. Słowa, które co prawda bardzo mnie zraniły, ale czuję, że jestem w stanie o nich zapomnieć, bo tego chcę.
Cieszę się, że mam jeszcze Klaudię, która niestety próbuje sobie wmówić, że on jest dla mnie ważniejszy, a to nie prawda. Facet mnie kiedyś zostawi, przyjaciółka zostanie na zawsze. Nie wyobrażam sobie dalszego życia bez Ciebie, wiesz? Tylko Ty potrafisz mnie wyciągnąć z największego gówna i to dzięki Tobie wiele razy nie zbłądziłam.

Tagi: miłość myśli przyjaźn